آیا صادرات نفت خلیج فارس واقعا به روزهای پیش از جنگ برگشته، یا این فقط روایتی است که کاخ سفید و شیخ‌نشین‌های عرب دوست دارند باور کنند؟ آمارها، وقتی کنار هم گذاشته شوند، تصویری کاملا متفاوت از هم نشان می‌دهند.
سه سال است که یک فرمول، سرنوشت صنعت پالایش کشور را در بلاتکلیفی نگه داشته است؛ فرمولی که قرار بود سازوکار تعیین نرخ خوراک پالایشگاه‌ها را مشخص کند، اما حالا در سومین سال اجرای خود همچنان درگیر اصلاح، تمدید و تصمیم‌گیری‌های ناتمام است.
ذوق غول‌های نفتی جهان برای ورود به ونزوئلا حالا با یک واهمه جدی گره خورده است؛ آنها برای دسترسی به بزرگ‌ترین ذخایر نفتی جهان صف کشیده‌اند، اما پشت پرده قراردادهای جدید، چهره‌ای جنجالی نشسته که زمانی از نزدیکان ساختار اقتصادی هوگو چاوز بود و حالا به یکی از چهره‌های مورد اعتماد دولت دونالد ترامپ تبدیل شده است؛ الخاندرو بتانکورت.
سال‌هاست کشورهای مختلف تلاش می‌کنند وابستگی خود به سوخت‌های فسیلی را کاهش داده و به سمت انرژی‌های تجدیدپذیر حرکت کنند. در همین راستا، سرمایه‌گذاری‌های گسترده‌ای به‌ویژه در کشورهایی که واردکننده نفت و گاز هستند، در حوزه انرژی‌های پاک انجام شده است.
با آغاز جنگ علیه ایران و بسته‌شدن تنگه هرمز، بسیاری انتظار داشتند شوک نفتی، اقتصاد چین را که یکی از بزرگ‌ترین مصرف‌کنندگان نفت جهان است، تحت فشار قرار دهد. اما پکن برخلاف انتظار، به‌جای ورود تهاجمی به بازار جهانی نفت، دست به اقدامی کم‌سروصدا زد.
در حالی که شش ماه از جنگ ایران و اختلال در تردد نفتکش‌ها از تنگه هرمز می‌گذرد، نگاه بازارهای جهانی به آبراه دیگری جلب شده که نقشی حتی پررنگ‌تر در تجارت انرژی جهان دارد؛ تنگه مالاکا. بیانیه اخیر اندونزی، مالزی و سنگاپور برای حفظ امنیت این مسیر، بار دیگر اهمیت این گلوگاه را برجسته کرده است.
شش ماه پس از بسته شدن تنگه هرمز، تردد نفتکش‌ها بیش از ۹۰ درصد کاهش یافته و بیش از دو میلیارد بشکه نفت از بازار جهانی حذف شده است. حالا با گسترش درگیری‌ها به باب‌المندب و افزایش تهدیدها علیه زیرساخت‌های انرژی، این پرسش مطرح است که اگر هرمز همچنان بسته بماند، بازار نفت و گاز جهان با چه شوکی روبه‌رو خواهد شد؟
هفت ماه پیش، آمریکا با وعده آزادی و آبادانی، رئیس جمهور قانونی ونزوئلا را ربود. ترامپ از روز اول شفاف گفته بود نفت ونزوئلا را می‌خواهد. اکنون طبق اعلام مقام ارشد وزارت انرژی آمریکا، از ۱ میلیون و ۲۵۰ هزار بشکه تولید روزانه ونزوئلا، بیش از ۵۰۰ هزار بشکه نزدیک به نیمی از کل تولید مستقیم به پالایشگاه‌های آمریکا می‌رود. سوال این است: رویای «ونزوئلای آزاد» برای چه کسی محقق شد؟
در صنعت روانکار، بسیاری از محصولات از یک ماده مشترک آغاز می‌شوند؛ روغن پایه. ماده‌ای که نقش اصلی را در تولید انواع روغن موتور و روانکارهای صنعتی دارد. نفت سپاهان یکی از شناخته‌شده‌ترین تولیدکنندگان این محصول در ایران و خاورمیانه است.
صنعت روانکار ایران پیش از آنکه به یکی از بخش‌های مهم زنجیره نفت و پتروشیمی کشور تبدیل شود، تقریباً وجود خارجی نداشت. شکل‌گیری این صنعت با تأسیس شرکتی گره خورده که امروز با نام نفت پارس شناخته می‌شود.
بخش عمده نفت ایران از میادینی تولید می‌شود که زیر نظر شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب قرار دارند؛ شرکتی که ریشه‌های آن به نخستین روزهای شکل‌گیری صنعت نفت در کشور بازمی‌گردد و امروز بزرگ‌ترین تولیدکننده نفت ایران به شمار می‌رود.
یکی از قدیمی‌ترین و شناخته‌شده‌ترین واحدهای تولید پلی‌پروپیلن (PP) در ایران، مجتمع پتروشیمی پلی نار تبریز است. این مجتمع که در استان آذربایجان شرقی واقع شده، با بیش از چهار دهه تجربه، نقش مهمی در تأمین مواد اولیه صنایع مختلف کشور دارد و موفقیت آن حاصل تلاش مستمر مهندسان و متخصصان ایرانی است.
