شرکت پتروشیمی بیستون یکی از واحدهای صنعتی فعال در زنجیره پتروشیمی کشور است که با تمرکز بر تولید مواد اولیه صنایع شوینده و حلالهای صنعتی، جایگاه مشخصی در بازار داخلی و منطقهای به دست آورده است. فعالیت این شرکت بر تأمین پایدار نیاز صنایع پاییندستی و حضور در بازارهای صادراتی استوار بوده و نقش آن در تکمیل زنجیره ارزش صنعت پتروشیمی قابل توجه است.
مانترو در جلسه پارلمان اروپا با حضور مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، کایا کالاس گفت که ترامپ به دنبال نفت ایران است.
پتروشیمی مرجان یکی از واحدهای تولید متانول در صنعت پتروشیمی ایران است که با ظرفیت اسمی سالانه یک میلیون و ۶۵۰ هزار تن، حدود ۱۱ درصد از ظرفیت تولید متانول کشور را به خود اختصاص داده و در منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس فعالیت میکند.
رستم قاسمی، نظامیای که از جبهههای جنگ ایران و عراق به بزرگترین پروژههای عمرانی کشور و سپس به وزارت نفت رسید، یکی از بحثبرانگیزترین چهرههای دولت دهم بود؛ وزیری که وزارتخانهای استراتژیک را در اوج تحریمها تحویل گرفت و نامش با پروندههایی جنجالی و روایتی مبهم از پایان زندگی گره خورد.
بیش از چهل درصد از تولید پتروشیمی ایران در منطقهای متمرکز است که در جنوبغربی کشور و بر کرانه خلیج فارس قرار دارد؛ منطقهای استراتژیک که نامش با صنعت، انرژی و پیشرفت گره خورده است؛ منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی ماهشهر.
پتروشیمی بندر امام، قلب تپنده زنجیره پاییندستی صنعت پتروشیمی ایران، این روزها با پروژهای ۱.۴ میلیارد دلاری روبهروست؛ پروژهای که در نسبت با سود ۸ هزار میلیارد تومانی شرکت، پرسشهای جدی درباره منطق اقتصادی، شیوه تامین مالی و سکوت هلدینگ خلیج فارس ایجاد کرده است.
دولت در بودجه ۱۴۰۵ به نفت نگاه واقع بینانه داشته، این موضوع را آمار و ارقام لایحه پیشنهادی بودجه دولت به مجلس ثابت میکند.
مسعود میرکاظمی، متولد ۱۳۳۹ تهران، یکی از پرحاشیهترین وزرای نفت ایران در دهههای اخیر است؛ وزیری که با کمترین رأی اعتماد مجلس وارد ساختمان وزارت نفت شد و کمتر از دو سال بعد، در فضایی پرتنش از این وزارتخانه کنار رفت. او هشتمین وزیر نفت جمهوری اسلامی و سومین گزینه محمود احمدینژاد برای این سمت بود که پیش از او دو وزیر نفت را برکنار کرده بود و میرکاظمی نیز در نهایت به همان سرنوشت دچار شد.
پتروشیمی مروارید، بزرگترین تولیدکننده اتیلنگلایکول ایران، یکی از بازیگران کلیدی زنجیره الفین کشور است که با تکیه بر خوراک پایدار پارس جنوبی، سهم قابلتوجهی از تولید و ارزشآفرینی این صنعت را در اختیار دارد.
عبدالحسین بیات، رئیس وقت صندوق نفت در دولت رئیسی، در سال ۱۴۰۱ با تن دادن به خرید ۱۲ درصد سهام هلدینگ خلیج فارس، زخمی عمیق بر جان بازنشستگان نفت جا گذاشت. خریدی که با سه برابر ارزش واقعی و به مبلغ ۱۴۷ هزار میلیارد تومان انجام شد
در سال ۲۰۲۵، وقتی به فهرست ثروتمندترین خانوادههای جهان که بلومبرگ منتشر کرده نگاه میکنیم، یک حقیقت برجسته خودنمایی میکند: نفت و انرژی همچنان پادشاه مطلق ثروتسازی هستند.
غلامحسین نوذری، هفتمین وزیر نفت ایران، تنها وزیری بود که دوران طلایی نفت ۱۴۰ دلاری را تجربه کرد؛ اما همین «بهترین فرصت تاریخی» در نهایت او را به نماد «بیاختیاری» و «بازیچه بودن» در برابر محمود احمدینژاد تبدیل کرد؛ وزیری که با وجود پیشینه طولانی در صنعت نفت، در حساسترین بزنگاهها از نقشآفرینی مستقل بازماند.
