غلامحسین نوذری، هفتمین وزیر نفت ایران، تنها وزیری بود که دوران طلایی نفت ۱۴۰ دلاری را تجربه کرد؛ اما همین «بهترین فرصت تاریخی» در نهایت او را به نماد «بیاختیاری» و «بازیچه بودن» در برابر محمود احمدینژاد تبدیل کرد؛ وزیری که با وجود پیشینه طولانی در صنعت نفت، در حساسترین بزنگاهها از نقشآفرینی مستقل بازماند.
پتروشیمی کاویان بهعنوان بزرگترین تولیدکننده اتیلن در ایران و خاورمیانه، قلب تپنده خط لوله اتیلن غرب است؛ مجتمعی در عسلویه که با ظرفیت سالانه دو میلیون تن تولید، نقش حیاتی در تأمین خوراک صنایع پتروشیمی کشور ایفا میکند.
آخرین شرط محسن پاکنژاد برای تنفیذ قرارداد میدان نفتی آزادگان، واریز ۸۰۰ میلیون دلار به حساب شرکت دشت آزادگان اروند، است. شرطی که بانکها تا به امروز عاجز از انجام آن بودهاند.
کاظم وزیری هامانه، مهندس یزدی که سالها در شرکت ملی نفت ایران خدمت کرد، مسیر دشواری را از مدیریتهای میانی تا وزارت نفت پیمود؛ اما این مسیر بلند و پرچالش، با تنها ۲۰ ماه سکانداری وزارت ناگهان قطع شد. سرنوشت او روایت چالشهای تصمیمگیری، فشارهای سیاسی و تضاد میان اصول و قدرت است.
بازار جهانی حملونقل نفت در حالی وارد یکی از پرتنشترین دورههای خود شده که تحریمهای گسترده غرب، پیر شدن ناوگان نفتکشها و بحرانهای ژئوپلیتیکی، عرضه کشتیهای قابل اجاره را به شدت محدود کرده است.
هلدینگ صنایع پتروشیمی خلیج فارس بهعنوان دومین هلدینگ بزرگ پتروشیمی خاورمیانه و بزرگترین بازیگر این صنعت در ایران، با در اختیار داشتن بیش از یکسوم ظرفیت اسمی صنعت پتروشیمی کشور، نقشی کلیدی در تأمین نیازهای داخلی و جایگاه بینالمللی این صنعت ایفا میکند.
پتروشیمی هنگام که در دل منطقه انرژیخیز پارس جنوبی قرار گرفته، این روزها نهتنها به یکی از بزرگترین تولیدکنندههای آمونیاک و اوره کشور تبدیل شده، بلکه با تکمیل فازهای جدید خود آماده است نقش مهمتری در امنیت غذایی و ارزآوری ایران ایفا کند.
آبان برای صنعت الفین و پلیمر با تصویر دوگانهای از افت و رشد همراه بود. بخشی از شرکتها با کاهش تولید، جایگاه خود را از دست دادند و برخی دیگر توانستند مسیر صعودی را حفظ کنند. کارنامه نهایی نشان میدهد رقابت میان تولیدکنندگان این زنجیره شدت یافته و فاصله عملکردی شرکتها بیشتر شده است.
شرکت کیمیای پارس خاورمیانه، یکی از بازیگران مهم صنعت پتروشیمی ایران، با اتکا به تولید متانول و صادرات صددرصدی محصولات خود، طی سالهای اخیر به جایگاهی اثرگذار در عرصه ارزآوری، تولید پایدار و توسعه بازارهای جهانی دست یافته است.
غلامرضا آقازاده، چهارمین وزیر نفت ایران است که در سال 1364 و در روزهای سخت جنگ تحمیلی، سکان وزارتخانه نفت را به دست گرفت.
گزارش اخیر رئیس مرکز تحقیقات آلودگی هوای دانشگاه تهران درباره مصرف سوخت مایع پرگوگرد در نیروگاههای اطراف تهران واکنشهای تند وزارت نفت و دولت را به دنبال داشته است؛ وزارت نفت میگوید بیش از ۸۵ درصد سوخت تحویلی یورو ۴ است و هیچ مازوتی به نیروگاهها تحویل نمیشود، اما کشاکش بر سر شفافیت کیفیت سوخت و سلامت هوا همچنان ادامه دارد.
علیرضا صادق آبادی، مدیرعامل گسترش انرژی پاسارگاد قرار بود نامش با تحول در انرژی ایران گره بخورد، اما حالا کارنامهاش در این پروژه آنقدر ناموفق است که حتی رئیس جمهور در قالب طنز به او طعنه میزند. طنزی که اگرچه خندهدار به نظر میرسید اما مشت محکمی بود زیر میز یک پروژه ناکام.
