پتروشیمی غدیر در پاسخ به سوالات سهامداران اعلام کرد تولید این شرکت تا پایان سال جاری و سال آینده به میزان دریافت خوراک از پتروشیمی اروند وابسته است و تامین EDC از منابع دیگر، از جمله واردات، در دست اقدام قرار دارد. غدیر همچنین از احتمال بازگشت عرضه PVC کشور به سطح پیش از جنگ در صورت کاهش هزینه برق خبر داد و نرخ فعلی کلر را حدود ۵۷۰ هزار ریال به ازای هر کیلوگرم اعلام کرد.
با ابلاغیه معاونت برنامه ریزی وزارت نفت نرخ خوراک و سوخت صنایع پتروشیمی و سیمان مشخص شد.
راههای تأمین خوراک پایدار پتروشیمیهای منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی (ماهشهر) در نشست مدیران عامل شرکتهای ملی صنایع پتروشیمی و مناطق نفتخیز جنوب بررسی شد.
محسن انصاری، کارشناس پتروشیمی میگوید: اختلال در تنگه هرمز بر کل زنجیره تأمین جهانی و به ویژه بازار آسیا تأثیر مستقیم دارد؛ این نقطه حیاتی، گلوگاهی است که هرگونه نوسان در آن میتواند قیمت جهانی محصولات پتروشیمی را با جهشی ۱۵ تا ۳۰ درصدی مواجه کند.
مشکل اصلی ما تکمیل نشدن زنجیره ارزش محصولات است. از سال ۱۳۸۵ به بعد، موج گستردهای از تصویب و راهاندازی واحدهای متانول در کشور شکل گرفت، بیآنکه آیندهپژوهی و مطالعات بینالمللی همگام با تحولات جهانی انجام شود.
مجموع خوراک دریافتی پتروشیمی بندر امام در پی اجرای سرمایهگذاریهای گسترده و نوسازی زیرساختها، در ۱۰ ماه ۱۴۰۴ به بیش از ۳ میلیون و ۲۷۰ هزار تن رسید که نسبت به مدت مشابه پارسال رشدی نزدیک به ۱۱ درصد را نشان میدهد.
مدیر پالایشگاه هشتم مجتمع گاز پارس جنوبی با اعلام تولید بیش از ۱۳ میلیارد مترمکعب گاز شیرین در ۹ ماهه امسال گفت: این مقدار تولید، سهم تعیینکنندهای در پایداری گازرسانی به بخشهای خانگی، صنعتی و نیروگاهی کشور داشته است.
پروژه پتروشیمی گلستان پس از دو دهه بلاتکلیفی دوباره زیر سایه فشارهای سیاسی زنده شده است؛ فشاری که اینبار گفته میشود از سوی یک عضو کمیسیون انرژی مجلس برای واداشتن وزارت نفت به احیای طرحی وارد میشود که نه توجیه اقتصادی دارد، نه خوراک، و نه حتی مکانیابی استاندارد. این ماجرا بار دیگر نشان میدهد چگونه منافع ملی میتواند قربانی وعدههای انتخاباتی نمایندگان مجلس شود.
نرخ خوراک پتروشیمیها، مناقشهای تکراری اما هر سال داغتر؛ یک سوی ماجرا، پتروشیمیها هستند که با تکیه بر مزیت رقابتی گاز ایران، خواستار خوراک ارزان برای جهش تولید و صادراتند. سوی دیگر، منتقدان هشدار میدهند که این تخفیف، عملاً چراغ سبز دولت به خامفروشی و هدررفت منابع ملی است.
نیمه نخست سال ۱۴۰۴ برای صنعت پتروشیمی کشور با وجود تمام هیاهوی ارزی و وعدههای رشد، نتیجهای جز توقف سودآوری در پی نداشت. بررسیها نشان میدهد با وجود جهش ۶۱ درصدی نرخ دلار توافقی، مجموع سود خالص پتروشیمیهای بورسی تنها 0.5 درصد نسبت به سال قبل افزایش یافته و عملا صنعت درجا زده است.
بازی خوراک در شرکت ملی نفت به نقطهای پرحاشیه رسیده؛ جایی که خوراک میعانات گازی پتروشیمیهای استراتژیک مثل نوری (با سهامداری بازنشستگان و عدالت) کاهش یافته و روزانه ۳.۵ میلیارد تومان زیان روی دست آنها میگذارد، اما همین خوراک به جیب مینیریفاینریهای خصوصی میرود.
مدیرعامل مبین انرژی با انتقاد از رشد ۴۸ درصدی نرخ یوتیلیتی در پتروشیمیها گفت: این افزایش ناگهانی برخلاف منطق اقتصادی و نتیجه محاسبات نادرست در تعیین نرخ گاز خوراک است؛ تصمیمی که میتواند سوددهی متانولیها و کل زنجیره پتروشیمی را تحت فشار قرار دهد.
