با افزایش تنش‌ها در خاورمیانه قیمت نفت ایران بیش از ۳ درصد افزایش یافت و در اغلب مناطق به بیش از ۹۵ دلار رسید.

قیمت نفت برنت با افزایش‌تنش‌ها در خاورمیانه با رشد ۱.۱۱دلاری از ۹۹ دلار در هر بشکه گذشت.

قیمت نفت برنت با تداوم انسداد تنگه هرمز در معاملات امروز با افزایش ۱.۲۴ دلاری به ۹۸ دلار و ۲۴ سنت رسید.

بانک آمریکایی گلدمن ساکس پیش‌بینی کرد که در صورت تشدید درگیری‌ها در خاورمیانه، خطر افزایش قیمت نفت خام به ۱۲۰ دلار به‌ازای هر بشکه وجود دارد.

قیمت نفت برنت در سایه افزایش‌ تنش‌ها در خاورمیانه به 97 دلار و 27 سنت رسید.

وزیر نفت عراق اعلام کرد که عراق ظرفیت صادرات نفت خود را به بیش از سه میلیون بشکه در روز افزایش داده است.

معاون نخست‌وزیر روسیه اعلام کرد تولید نفت خام کشورش در سال ۲۰۲۶ اندکی کاهش می‌یابد.

اوپک‌پلاس در نشست امروز خود احتمالا سیاست تولید نفت برای ماه اکتبر را بدون تغییر حفظ خواهد کرد؛ تصمیمی که بیش از هر چیز ناشی از اختلافات بر سر سهمیه‌های جدید تولید است. ادامه جنگ علیه ایران و اختلال در صادرات نفت از تنگه هرمز، نفوذ سنتی اوپک‌پلاس بر قیمت‌ها و سهم بازار را به شدت کاهش داده است.

پلتفرم ردیابی محموله‌های نفتی «تانکر ترکرز» اعلام کرد: صادرات نفت خاورمیانه در ماه اوت نسبت به صادرات ماه‌های ژانویه و فوریه، ۳۹ درصد کاهش یافته است.

یکی از مهم‌ترین گزاره‌هایی که طی هفته‌های اخیر در تحلیل تحولات ایران و آمریکا ادعا شده، کاهش یا حتی از بین رفتن برگ برنده تنگه هرمز برای تهران است. استدلال این است که آمریکا با تضعیف ظرفیت‌های نظامی ایران، ایجاد سازوکار اسکورت دریایی و استفاده از توان نظامی و اطلاعاتی خود برای هدف قرار دادن نفتکش‌های ایرانی توانسته بخشی از جریان انرژی را دوباره از بخش جنوبی تنگه عبور دهد و در نتیجه، قابلیت ایران برای استفاده از هرمز به‌عنوان اهرم فشار علیه آمریکا و بازار جهانی انرژی کاهش یافته است. اما آیا کاهش اثرگذاری یک اهرم، به معنای از بین رفتن آن است؟ و مهم‌تر از آن، آیا حتی در صورت پذیرش این گزاره، ترامپ از مذاکره با ایران بی‌نیاز شده است؟

با وجود اینکه قیمت نفت خام برنت به رکوردهای تاریخی نرسیده است، اما قیمت بنزین و گازوئیل در اروپا همچنان نزدیک به بالاترین سطوح خود قرار دارد.

بازار جهانی نفت خام در هفته منتهی به ۲۱ اوت ۲۰۲۶، در ادامه روند افزایشی هفته‌های اخیر، شاهد رشد شاخص‌های اصلی قیمت بود. افزایش ریسک‌های ژئوپلیتیک، تداوم محدودیت‌های عرضه، فشار بر بازار فرآورده‌های میان‌تقطیر و کاهش تدریجی نقش ذخایر اضطراری در تأمین نیاز بازار، مهم‌ترین عواملی بودند که از قیمت نفت حمایت کردند.