چرا پاکستان به عنوان میزبان گفت‌وگوهای ایران و آمریکا انتخاب شده و بیشترین تلاش‌های میانجی‌گرانه را در مسیر پایان‌دادن به جنگ ایفا می‌کند؟ این پرسشی است که این روزها در افکار عمومی مطرح شده است.

باتوجه به تجارب و شواهد میدانی، ایران اگرچه از ابزار مذاکره برای احیای حقوق خود استفاده می‌کند، اما تکرار تجاوز از سوی دشمن را، سناریویی محتمل‌تر می‌داند. اظهارات مقامات ایران نشان می‌دهد که برای جنگ و عدم غافلگیری، آماده هستند.

ساختار گاز طبیعی رژیم صهیونیستی طی دو دهه گذشته دستخوش تحول چشمگیری شده است. تا اوایل دهه ۲۰۱۰، این رژیم با تولید محدود از میدان تتیس در دریای مدیترانه همچنان به واردات گاز متکی بود؛ اما کشف و توسعه میادین بزرگ‌تر، به‌ویژه تامار و سپس لویاتان، مسیر تأمین انرژی را به‌طور اساسی تغییر داد.

این گروه هکری، در گزارش خود، اسنادی مبنی بر سوخت رسانی شرکت مذکور به ناوها و کشتی های جنگی آمریکایی  را در جنگ اخیر منتشر کرده و به نظر می رسد این اقدام، خلل جدی در سوخت رسانی به سیستم های جنگی آمریکا و رژیم صهیونیستی ایجاد کند.

تاسیسات آرامکو در رأس تنوره هدف حمله‌ای جدید با یک پرتابه ناشناس قرار گرفت.

شورون پس از آنکه دولت اسرائیل به دلایل امنیتی دستور تعلیق موقت تولید میدان گازی لویاتان را صادر کرد، برای این میدان وضعیت اضطراری اعلام کرد.

پس از حملات مشترک آمریکا و اسرائیل به ایران، وزارت انرژی اسرائیل دستور تعطیلی موقت بخش‌هایی از مخازن گازی این کشور را صادر کرد تا امنیت زیرساخت‌های انرژی تضمین شود.

مدیر گروه مرکز مطالعات بین‌المللی انرژی وین گفت: این امکان هم وجود دارد که اسرائیل میانجی عبور نفت روسیه به بازارهای اروپا یا مدیترانه باشد. چنین اقدامی ممکن است که نقشه و جغرافیای ژئوانرژی بخش مهمی از نفت جهان را تغییر دهد. البته این برنامه نیازمند سرمایه‌گذاری بالا در تامین زیرساخت‌ها است. ترمینال‌ها، بنادر و لوله‌گذاری، نیازمند سرمایه‌گذاری و زمان است.

وزیر امور خارجه ایران گفت که «ایران از قربانیان یک‌جانبه‌گرایی آمریکا و ماجراجویی رژیم صهیونیستی است ولی این مسائل باعث نشده که ما از وظایف خود به عنوان یک بازیگر فعال بین‌المللی غافل شویم».

صندوق ثروت ملی نروژ، روز دوشنبه، اعلام کرد که پس از بررسی اخلاقی، شش شرکت اسرائیلی دیگر را که با کرانه باختری و غزه ارتباط دارند، از سبد سرمایه‌گذاری خود کنار خواهد گذاشت.

میانگین دستمزد کارکنان اسرائیلی در ژوئن بر مبنای سالانه، ۲.۵ درصد رشد کرد و از نرخ ۳.۳ درصدی تورم عقب ماند.

رژیم صهیونیستی برخلاف انتظارش، هیچ برخورد ترجیحی در سیاست تعرفه‌ای آمریکا دریافت نکرد و اکنون با تعرفه ۱۵ درصدی صادرات به حامی بزرگش روبروست.