سیدحسین میرافضلی، کارشناس حوزه انرژی معتقد است توزیع برق یارانه‌ای در ایران فرهنگ مصرف را به سمت استفاده گسترده از کولرهای گازی پرمصرف سوق داده و به یکی از عوامل اصلی تشدید ناترازی برق تبدیل شده است؛ روندی که علاوه بر افزایش خاموشی‌ها، هزینه‌های سنگینی را به صنعت و اقتصاد کشور تحمیل می‌کند.

طی چند سال گذشته تامین برق مورد نیاز کشور در ایام گرم سال از دغدغه های مهم مسئولین بوده است؛ روزانه حدود 70 هزار مگاوات ساعت برق در کشور تولید می شود که حدود 18 درصد آن در دو استان خوزستان و بوشهر مصرف می شود. سرانه مصرف برق خانگی و تجاری ایام گرم سال در این استان در بیش از بالاترین رده جهانی قراردارد. متاسفانه آموزش و انگیزه لازم برای جلوگیری از هدر رفت سرمای کولرها فراهم نگردیده است.

چند ماه پیش ایده جایگزینی بیمه‌های غربی با نمونه ایرانی در تنگه هرمز را طی گزارش‌های مجزایی در انرژی پرس مورد بررسی قرار داده بودم، آن زمان این اتفاق شبیه یک تمرین فکری و به دور از واقعیت بود تا یک طرح واقعی، اما امروز، خبر رسمی فعال شدن «هرمز سیف» در خبرگزاری‌ها پیچیده؛ تارنمایی برای بیمهٔ محموله‌های عبوری از تنگه هرمز.

با توجه به افزایش مشکلات در تامین برق و نیاز به کاهش مصرف انرژی در واحدهای پلیمری، یک طرح نوین در صنعت پتروشیمی پیشنهاد شده است که هدف آن تولید پودر به‌جای گرانول برای کاهش مصرف برق است. این طرح علاوه بر کاهش هزینه‌ها و جلوگیری از توقف تولید، می‌تواند ظرفیت واحدهای کامپوندساز را افزایش دهد و فرصتی برای بهره‌برداری از ظرفیت‌های خالی آن‌ها فراهم کند.

ادغام حوزه برق وزارت نیرو در وزارت انرژی منجر به تسریع در جایگزینی فیش انرژی به جای فیش برق و گاز خواهد شد، همچنین بستر را برای کوچک سازی دولت فراهم می کند و هزینه ها را کاهش می دهد.

گزارش ICIS از رکود بازار اتیلن و پلی‌اتیلن تا ۲۰۲۸ به دلیل مازاد عرضه و کاهش تقاضا خبر می‌دهد، اما چرخش بازار در دهه ۲۰۳۰ فرصتی طلایی برای ایران فراهم می‌کند. ایران با بهره‌مندی از گاز طبیعی ارزان، کاهش فشار رقابتی از سوی تولیدکنندگان بزرگ، و امکان اصلاحات ساختاری و تقویت صادرات، می‌تواند این چالش را به فرصتی برای تثبیت جایگاه خود در بازار جهانی اتیلن تبدیل کند.

صنعت پتروشیمی ایران، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین موتورهای رشد اقتصادی کشور، نقشی اساسی در تأمین نیاز داخلی و همچنین ایجاد درآمدهای ارزی ایفا می‌کند. این صنعت علاوه بر صادرات محصولات، با تأمین خوراک صنایع پایین‌دستی، میلیون‌ها فرصت شغلی ایجاد کرده است.

در اردیبهشت‌ماه، رسانه‌های محلی عراق گزارش دادند هورالهویزه (تالاب هویزه) در حال فروپاشی‌ست؛ بیش از ۱۵ روستا خشک شده و رودخانه‌های منشعب از آن ناپدید شده‌اند؛ گاومیش‌ها در حال جان‌دادن‌ هستند.

تحریم‌های اقتصادی علیه ایران، به‌ویژه در دهه‌های اخیر، بخش‌های کلیدی از جمله تجارت خارجی، سرمایه‌گذاری و تولید داخلی را تحت فشار قرار داده‌اند. تجربه جهانی نیز نشان داده اقتصادهای تک ‌محوری متکی بر منابع طبیعی، به ‌مراتب بیشتر در معرض ضربه‌های خارجی قرار دارند. بر اساس گزارش‌های بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول، کشورهایی که توانسته‌اند اقتصاد خود را متنوع کنند – همچون امارات متحده عربی یا سنگاپور – اثر تحریم‌ها و شوک‌های اقتصادی را به حداقل رسانده‌اند. در ایران نیز مطالعات نشان می‌دهد که اتکای بیش از ۶۰ درصدی بودجه به نفت، اقتصاد کشور را شکننده کرده است؛ در حالی‌که ظرفیت‌های قابل‌توجهی در بخش‌های کشاورزی، فناوری، گردشگری و صنایع دانش‌بنیان وجود دارد که می‌توانند جایگزین درآمدهای نفتی شوند.

مهدی افشارنیک، روزنامه نگار در یادداشتی نوشت: تعلیق مدیرعامل شرکت ملی نفت به دلیل اجرای مصوبه محرمانگی شورای عالی امنیت ملی، نمونه‌ای از تعارض میان نهادهای قانونی است که بیش از یک میلیارد دلار درآمد را بلاتکلیف گذاشته و جسارت تصمیم‌گیری مدیران را در شرایط تحریم تضعیف می‌کند.

مدیرعامل شرکت صنایع پتروشیمی خلیج فارس در یادداشتی با تاکید بر اولویت محیط‌زیست در صنعت پتروشیمی اعلام کرد: هیچ پروژه‌ای بدون پیوست محیط‌زیستی در این مجموعه آغاز نخواهد شد. محمد شریعتمداری، با اشاره به بحران‌های زیست‌محیطی ایران، خواستار توسعه پایدار، کربن‌زدایی و بهره‌گیری از فناوری‌های سبز در طرح‌های صنعتی شد.

باتری‌های آبی، گزینه‌ای بومی، ارزان و بادوام برای ذخیره‌سازی برق در ایران هستند که می‌توانند راه‌حلی حیاتی برای عبور از بحران ناترازی و پشتیبانی از توسعه نیروگاه‌های خورشیدی باشند.