چرا کسی به حرف بازنشستگان نفت گوش نمی‌دهد؟ +فیلم

به گزارش انرژی پرس، بازنشستگان نفت که روزی برای این کشور ثروت خلق می‌کردند قرار بود پس از دهه‌ها کار در گرمای طاقت فرسای سکوها، پالایشگاه‌ها و مناطق عملیاتی دوران بازنشستگی را با آرامش سپری کنند اما امروزه ناچارند برای دریافت مطالباتی که سال‌ها پیش تصویب شده، نامه بنویسند، بیانیه صادر کنند، تجمع کنند و پیگیر وعده‌های اجرا نشده باشند.

آنها خواسته‌‌ای جز اجرای قانون و رعایت عدالت ندارند. اما مهمترین مطالبات آنان چیست؟

ماده ۱۰؛ مطالبه‌ایکه هنوز محل اختلاف است

مجلس این ماده از قانون وظایف و اختیارات وزارت نفت را در اردیبهشت ۱۳۹۱ برای نگه ‌داشت نیروی متخصص تصویب کرد و پرداخت حقوق کارکنان نفت را از قانون مدیریت خدمات کشوری مستثنا کرد. بعد از ۱۴ سال هنوز حدود ۴۰ درصد این معوقات بلاتکلیف است. در سال ۱۴۰۵ صندوق بازنشستگی نفت از پرداخت و تسویه بخشی از مطالبات مرتبط با ماده ۱۰ خبر داده، با این حال موضوع میزان و نحوه محاسبه مطالبات باقی‌مانده همچنان در میان بازنشستگان محل بحث است.

بن ‌کارت؛ معوقات سه‌ساله در کنار پرداخت‌های جدید

نزدیک به سه سال از ابلاغیه‌ی مرداد ۱۴۰۲ می‌گذرد که پرداخت ماهانه ۴ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان بن خرید کالای داخلی را برای شاغلان مقرر کرد. طبق مقررات، مزایای رفاهی شاغلان باید به بازنشستگان هم تسری یابد، اما معوقات سال ۱۴۰۲ هر بازنشسته، معادل ۵۸ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان، هنوز پرداخت نشده است. در عین حال، صندوق نفت در سال ۱۴۰۵ از پرداخت برخی مزایای رفاهی و مناسبتی جدید خبر داده که بازنشستگان تأکید دارند این پرداخت‌ها نباید با تسویه معوقات سال‌های گذشته یکسان تلقی شود.

همسان ‌سازی و متناسب‌سازی؛ فاصله حقوق با هزینه زندگی

بر این اساس حقوق بازنشسته باید متناسب با حقوق شاغلان هم رده بالا برود اما برای بازنشسته‌ای که پایه حقوقش پایین بوده چقدر است، و آیا با هزینه‌ی واقعی زندگی برابری می‌کند؟ صندوق بازنشستگی نفت اعلام کرده اجرای متناسب‌سازی در سال‌های گذشته در چند مرحله انجام شده و برای سال ۱۴۰۵ نیز متناسب‌سازی ترمیمی در نظر گرفته شده است؛ با این حال میزان افزایش دریافتی افراد به سابقه و پایه حقوق آنها وابسته است و همین مسئله باعث شده اثر آن برای همه بازنشستگان یکسان نباشد.

استرداد مالیات؛ مطالبه‌ای با سابقه چند دهه

در بیانیه‌ شهریور امسال کانون فراگیر مجازی بازنشستگان، با استناد به آرای دیوان عدالت اداری، مالیات مازاد کسرشده از حقوق از سال ۱۳۶۷ مطالبه شده، اما استرداد فقط بخشی از واحدها را شامل شده، از ۱۳۸۸ محاسبه می‌شود و ارزش روز پول را لحاظ نمی‌کند. بازنشستگان خواهان روشن شدن مبنای محاسبه و دامنه شمول این استرداد هستند.

استقلال صندوق؛ نگرانی از سرنوشت دارایی‌های نفتی

استقلال صندوق بازنشستگی نفت؛ حامیان استقلال می‌گویند صندوق نفت خصوصی است، دارایی‌اش از حقوق خود کارکنان تامین شده و دولت در آن سهمی ندارد. ادغام با صندوق‌هایی که سال‌ها با ناترازی و بدهی انباشته و وابستگی به بودجه عمومی دست و پنجه نرم کرده‌اند، ناعادلانه است و امنیت مالی بازنشستگان را تهدید می‌کند. از همین رو، حفظ استقلال صندوق و نحوه مدیریت دارایی‌های آن از موضوعات مهم مورد تأکید بازنشستگان است.

سقف حقوق؛ اعتراض به محدود شدن مزایای مناطق عملیاتی

برداشت سقف حقوق؛ این مطالبه همچنان با تجمعات کارکنان مناطق عملیاتی ادامه دارد. سقف حقوق یعنی مجموع دریافتی از یک حد بالاتر نمی‌رود، حتی اگر فوق‌العاده‌های سختی کار و مناطق عملیاتی بیشتر باشد. کارگران خارج شدن فوق‌العاده‌ها از سقف را جزو خواسته‌های خود اعلام کرده‌اند. در سال ۱۴۰۴ نیز موضوع افزایش سقف دریافتی کارکنان مشاغل خاص و مناطق عملیاتی وزارت نفت مطرح و برای برخی گروه‌ها افزایش‌هایی در سقف پرداخت در نظر گرفته شد، اما اصل مطالبه درباره نحوه محاسبه فوق‌العاده‌ها همچنان پابرجاست.

پیمانکاران و قراردادی‌ها؛ مسئله‌ای فراتر از حقوق

مطالبه نیروهای پیمانکاری و قراردادی؛ این دسته از شاغلان نیز خواستار بازگشت به کار اخراج‌ شدگان و جذب نیروی بومی جویای کار هستند. برای این گروه، بحث سقف و سنوات هنوز فاز بعدی است، چون ابتدا باید خودِ شغل را نگه دارند.

مجموع این مطالبات نشان می‌دهد اعتراض‌های مطرح‌شده در صنعت نفت تنها به افزایش حقوق محدود نیست و موضوعاتی مانند اجرای قوانین، پرداخت معوقات، مزایای رفاهی، مالیات، استقلال صندوق، سقف حقوق و امنیت شغلی را نیز دربرمی‌گیرد. پرسش بازنشستگان نفت این است که چرا برای دریافت مطالباتی که بخشی از آنها سابقه قانونی و مصوبه‌ای دارند، همچنان باید نامه بنویسند، بیانیه صادر کنند، تجمع کنند و پیگیر وعده‌های اجرا نشده باشند؟