پشتوانه روزهای سرد؛ داستان شرکت نفت مناطق مرکزی ایران +فیلم

به گزارش «انرژی پرس»، اگر شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب را قلب تپنده تولید نفت ایران بدانیم، شرکت نفت مناطق مرکزی ایران یکی از ستون‌های اصلی تأمین گاز کشور است؛ مجموعه‌ای که نامش کمتر بر سر زبان‌هاست، اما بخش مهمی از گازی که در خانه‌ها و صنایع مصرف می‌شود، از میدان‌های تحت مدیریت آن به شبکه سراسری می‌رسد.

این شرکت که در سال ۱۳۷۸ تأسیس شد، امروز با مدیریت پیمان ایمانی، مسئولیت تولید، توسعه و فرآورش بیش از ۸۵ میدان نفتی و گازی را در گستره‌ای به وسعت ۱۴ استان بر عهده دارد. نفت مناطق مرکزی ایران، علاوه بر آنکه دومین تولیدکننده گاز کشور به شمار می‌رود، گسترده‌ترین شرکت تولیدی صنعت نفت از نظر پراکندگی جغرافیایی و تنها شرکت تولیدی متولی ذخیره‌سازی گاز در ایران است.

سهمی بزرگ در تأمین گاز کشور

روزانه حدود ۲۴۸ میلیون مترمکعب گاز در تأسیسات این شرکت تولید می‌شود؛ رقمی که نزدیک به یک‌چهارم گاز مورد نیاز کشور را تأمین می‌کند. این گاز، علاوه بر تأمین گرمایش میلیون‌ها خانوار، خوراک بخش مهمی از صنایع و نیروگاه‌های کشور را نیز فراهم می‌کند.

فعالیت‌های این شرکت از طریق سه مجموعه بهره‌برداری در جنوب، شرق و غرب کشور ساماندهی می‌شود. شرکت بهره‌برداری نفت و گاز زاگرس جنوبی با مرکزیت شیراز، میدان‌های مهمی مانند نار، کنگان، آغار، دالان و پارسیان را در اختیار دارد و علاوه بر تولید گاز، از میدان‌های نفتی سروستان، سعادت‌آباد و خشت نیز بهره‌برداری می‌کند.

در شمال شرق کشور، شرکت بهره‌برداری نفت و گاز شرق مستقر در مشهد، تولید از میدان‌های خانگیران و گنبدلی را بر عهده دارد. میدان خانگیران یکی از مهم‌ترین منابع تأمین گاز شمال و شرق ایران به شمار می‌رود و در کنار آن، پروژه ذخیره‌سازی گاز شوریجه نیز در همین منطقه راهبری می‌شود.

شرکت بهره‌برداری نفت و گاز غرب نیز با مرکزیت کرمانشاه، مدیریت میدان‌های نفتی و گازی چشمه‌خوش، دهلران، نفت‌شهر، سرکان و تنگ بیجار را بر عهده دارد.

از زاگرس تا خراسان؛ گسترده‌ترین شرکت تولیدی صنعت نفت

نفت مناطق مرکزی ایران، شبکه‌ای گسترده از تأسیسات و زیرساخت‌ها را مدیریت می‌کند. بیش از ۶۰۰ حلقه چاه نفت و گاز، حدود پنج هزار کیلومتر خط لوله جریانی، ۲۳ واحد بهره‌برداری و یک پالایشگاه بخشی از دارایی‌های عملیاتی این شرکت به شمار می‌روند؛ تأسیساتی که بسیاری از آن‌ها در مناطق کوهستانی و صعب‌العبور قرار دارند.

در طول بیش از دو دهه فعالیت، این شرکت توسعه ۹ میدان نفتی و ۶ میدان گازی، احداث پالایشگاه پارسیان ۲ و اجرای پروژه‌های مهمی مانند ایستگاه تقویت فشار گاز نار را در کارنامه خود ثبت کرده است.

جایی که زمستان از تابستان آغاز می‌شود

شاید مهم‌ترین ویژگی شرکت نفت مناطق مرکزی ایران، مسئولیتی باشد که کمتر به چشم می‌آید؛ ذخیره‌سازی گاز طبیعی برای روزهای اوج مصرف.

مخزن سراجه قم، نخستین تجربه ذخیره‌سازی گاز در ایران، زیر نظر این شرکت اداره می‌شود. در ماه‌های گرم سال، بخشی از گاز مازاد در این مخزن و همچنین مخزن شوریجه در خراسان رضوی ذخیره می‌شود تا در زمستان، زمانی که مصرف گاز افزایش می‌یابد، دوباره به شبکه بازگردد.

به همین دلیل، نفت مناطق مرکزی ایران تنها یک تولیدکننده گاز نیست؛ بلکه یکی از پشتوانه‌های پایداری شبکه گاز کشور به شمار می‌رود؛ شرکتی که از دشت‌های خراسان تا دامنه‌های زاگرس، بی‌وقفه برای روشن ماندن شعله‌های گاز در خانه‌های ایرانیان فعالیت می‌کند.