کد خبر : 47341
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۳ دی ۱۴۰۴ - ۱۵:۱۳

خرید سهام هلدینگ خلیج فارس به قیمت سقوط صندوق بازنشستگی نفت +فیلم

خرید سهام هلدینگ خلیج فارس به قیمت سقوط صندوق بازنشستگی نفت +فیلم
عبدالحسین بیات، رئیس وقت صندوق نفت در دولت رئیسی، در سال ۱۴۰۱ با تن دادن به خرید ۱۲ درصد سهام هلدینگ خلیج فارس، زخمی عمیق بر جان بازنشستگان نفت جا گذاشت. خریدی که با سه برابر ارزش واقعی و به مبلغ ۱۴۷ هزار میلیارد تومان انجام شد

به گزارش «انرژی پرس»، عبدالحسین بیات، رئیس وقت صندوق نفت در دولت رئیسی، در سال ۱۴۰۱ با تن دادن به خرید ۱۲ درصد سهام هلدینگ خلیج فارس، زخمی عمیق بر جان بازنشستگان نفت جا گذاشت. خریدی که با سه برابر ارزش واقعی و به مبلغ ۱۴۷ هزار میلیارد تومان انجام شد؛ معامله‌ای قسطی که قرار بود «برد–برد» باشد و حتی حسین قربان‌زاده، رئیس وقت سازمان خصوصی‌سازی، با خیال راحت گفت: در مقابل وجدانم آسوده‌ام.

سهام گران، اقساط سنگین، صندوق بی‌پول

اکنون پس از سه سال، ارزش همان سهام به حدود نصف قیمت خرید رسیده و صندوق امسال حتی از پرداخت قسط ۳۶ همتی هم عاجز مانده است. نتیجه؟ برگشت خوردن چک، بسته شدن حساب شرکت‌های زیرمجموعه، پروژه‌های خوابیده و دعواهای حقوقی. معامله‌ای که نه مخفیانه بود و نه با سوءنیت، اما آن‌قدر خام و پرهزینه انجام شد که صندوق را تا لبه فروپاشی مالی کشاند.

سیت مدیریتی؛ وعده‌ای که دود شد

قرار بود در قبال این گران‌فروشی، یک کرسی حاکمیتی در هلدینگ خلیج فارس به «اهداف» داده شود؛ وعده‌ای که هرگز عملی نشد. صندوق با استناد به همین عدم تعهد شکایت کرد، پرداخت چک‌ها متوقف شد و پرونده در حالت تعلیق ماند. حتی پیشنهاد بازگرداندن سهام با همان قیمت خرید هم، با وجود زیان آشکار، از سوی فروشنده پذیرفته نشد.

بیشتر بخوانید:  پشت پرده پول‌پاشی برای تخریب محمد شریعتمداری در هلدینگ خلیج فارس چیست؟

صندوقی که می‌توانست با همان پول پروژه‌هایی مثل NGL ۳۱۰۰ و پتروشیمی کنگان را به سرویس بیاورد و به سوددهی برسد، امروز نه پروژه دارد، نه پول، نه اختیار. کار به جایی رسیده که برای پرداخت مستمری، فروش بخشی از دارایی‌ها روی میز آمده است.

اما سوال اینجاست چرا کرسی مدیریتی به صندوق بازنشستگی نفت در هلدینگ خلیج فارس داده نشد؟ اقساط سال‌های آینده از کجا قرار است تامین شود؟ معامله‌ای که روزی «شاهکار» خوانده شد، امروز صندوق بازنشستگی نفت را به بحران کشانده؛ بحرانی که هنوز هیچ‌کس مسئولیتش را به‌عهده نگرفته است.

این بحران حالا فقط یک اختلاف حقوقی یا مالی نیست؛ تبدیل شده به آزمونی برای سازمان خصوصی‌سازی و مدیرانی که آن روز با اطمینان از «رقابت واقعی» و «معامله شفاف» دفاع کردند. وقتی سهام با قیمتی فروخته می‌شود که حتی به ۶۰ درصد ارزش واقعی هم نمی‌رسد، وقتی سیت مدیریتی وعده ‌داده ‌شده تحویل نمی‌شود و در نهایت همان خریدار بابت ناتوانی در پرداخت اقساط تنبیه می‌شود، پرسش جدی این است: این مدل واگذاری دقیقا قرار بود به نفع چه کسی تمام شود؟ صندوقی که برای مدتی حساب‌هایش مسدود شود یا نهادی که وجدانش آن روز «آسوده» بود؟

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.