حوثی‌ها عربستان را به آخر خط رساندند؛ ریاض دست به دامان ائتلاف دریایی شد +فیلم

به گزارش انرژی پرس، با آغاز تجاوز به خاک ایران و بسته‌شدن تنگه هرمز، عربستان تمام توانش را به کار گرفت: خط لوله پترولاین را به کار انداخت، اما هدف قرار گرفت. به بندر ینبع پناه برد و ۹۲ درصد صادراتش را از آنجا رد کرد، اما پایانه و پالایشگاهش زیر حمله رفت. به ناوگان اشباح و رادارهای خاموش متوسل شد؛ باز هم، طبق گزارش‌ها، هیچ نفتکش سعودی‌ای موفق به عبور از باب‌المندب نشده است. حتی نفتکش‌های خالی را به سمت مصر فرستاد تا از خط لوله سومد استفاده کند.

هر برگ برنده‌ای که داشتند، رو کردند و هیچ ‌کدام کافی نبود. حوثی‌ها که نه ناوگانی دارند و نه هواپیمای جنگنده‌ای، عرصه را بر بزرگ‌ترین صادرکننده نفت جهان تنگ کرده‌اند.

ائتلافی با سابقه‌ای پر از شکست

اکنون آخرین کارتی که عربستان رو کرده، تشکیل یک ائتلاف دریایی ۱۴ کشوری با محوریت خودش است. اما تاریخچه‌ی این نوع ائتلاف‌ها چندان امیدوارکننده نیست.

سازه امنیت دریایی بین‌المللی (IMSC) در سال ۲۰۱۹ قدیمی‌ترین نمونه است؛ بعد از حملات به نفتکش‌ها در خلیج فارس، آمریکا و متحدانش این ائتلاف را رهبری کردند.

ائتلاف «نیروی وظیفه ترکیبی ۱۵۳» (CTF 153) در آوریل ۲۰۲۲ ائتلافی دریایی با ۳۴ تا ۴۷ عضو بود که آمریکا رهبری‌اش می‌کرد؛ این ائتلاف مخصوص امنیت دریای سرخ و خلیج عدن بود، همان‌جایی که اکنون کانون بحران است.

در دسامبر ۲۰۲۳، درست وقتی حوثی‌ها کارزار حمله به کشتی‌ها را در همبستگی با غزه آغاز کردند، آمریکا ائتلافی را روی همان زیرساخت CTF 153 با عنوان «عملیات نگهبان رفاه» بنا کرد.

وقتی عملیات آمریکایی هم کافی نبود، در سال ۲۰۲۴ اتحادیه اروپا مأموریت دریایی مستقل خودش را با عنوان «مأموریت آسپیدس» برای همان منطقه راه‌اندازی کرد.

میلیاردها دلار هزینه، صفر نتیجه

هر چهار ائتلاف با ناوگان‌های نظامی واقعی، بودجه‌ی میلیارددلاری، و پشتیبانی اطلاعاتی پیشرفته وارد میدان شدند، اما هیچ‌ کدام نتوانستند کارزار حوثی‌ها را متوقف کنند. کشتی‌ها همچنان هدف قرار گرفتند، شرکت‌های کشتیرانی همچنان مسیرشان را از دماغه امید نیک عوض کردند، و دریای سرخ همچنان ناامن ماند.

ریاض در نقش فرمانده؛ تجربه‌ای بی‌سابقه

اکنون نکته مهم این است که هر چهار تلاش قبلی را آمریکا یا اروپا رهبری می‌کردند، نه هیچ‌کدام از کشورهای عربی؛ این اولین‌بار است که خود عربستان، بدون تکیه به چتر امنیتی واشینگتن که هم‌اکنون درگیر جنگ با ایران است می‌خواهد رهبری یک ائتلاف دریایی چندملیتی را در دست بگیرد.

از ۵۱ کشور دعوت ‌شده، ۴۳ کشور در نشست ریاض شرکت کردند و ۱۴ کشور رسما حمایتشان را اعلام کردند، اما دو قدرت مهم خلیج ‌فارس، عمان و امارات، در این فهرست غایب‌اند؛ غیبتی که به ‌تنهایی نشان می‌دهد حتی در دل خلیج فارس هم روی این طرح اجماع کاملی وجود ندارد.

حوثی‌ها؛ کابوس ناوگان‌های بزرگ جهان

اما پرسش مهم این است: آیا این‌بار موفق می‌شوند؟ با توجه به تجربه‌ی چهار شکست قبلی، پاسخ صادقانه این است که بعید است.

حوثی‌ها نیرویی جاافتاده و منعطف‌اند که در چند سال گذشته با کمترین امکانات، بزرگ‌ترین ناوگان‌های نظامی جهان را ناکام گذاشته‌اند.

ائتلافی تازه‌ تاسیس، با منشوری که هنوز نهایی نشده و ساختار فرماندهی‌ای که هنوز روی کاغذ است، دلیل قانع‌کننده‌ای برای تغییر این معادله ارائه نمی‌دهد، مگر این‌که این‌بار چیزی واقعا متفاوت باشد.