بحران گاز آغاز شد؛ افت فشار در هاب‌های مرزی، پروژه فشارافزایی همچنان روی کاغذ +فیلم

به گزارش انرژی پرس، آنچه قرار بود اتفاق نیفتد، افتاد. افت فشار و بحران تولید گاز در پارس جنوبی آغاز شده و این اتفاق ناگوار در هاب اول، در موقعیت سکوهای فازهای ۱۱ و ۱۲، در حال وقوع است. همان اتفاقی که پروژه ۱۷ میلیارد دلاری فشارافزایی دقیقا برای جلوگیری از آن طراحی شده بود، اما آن پروژه هنوز روی کاغذ مانده است.

اسفند ۱۴۰۳، قرارداد پروژه فشارافزایی پارس جنوبی امضا شد، عکس‌ها گرفته شد، خبر منتشر شد و وعده داده شد. اما حالا که یک سال و نیم گذشته، پیشرفت پروژه صفر است.

پروژه در بن‌بست شورای اقتصاد

بررسی‌های انرژی پرس نشان می‌دهد مصوبه شورای اقتصاد برای تخصیص منابع مالی هنوز صادر نشده است. به دلیل جنگ، هیچ جلسه‌ای در این راستا برگزار نشده و زنجیره اجرایی شکسته است.

پتروپارس، اویک، قرارگاه خاتم‌الانبیا و مپنا، چهار غول پیمانکاری کشور، همگی بلاتکلیف هستند. قراردادهایشان تنفیذ نشده و هیچ‌کدام اقدام عملی را آغاز نکرده‌اند.

انتظار می‌رفت حداقل فعالیت‌های ابتدایی پروژه از محل منابع داخلی شرکت ملی نفت آغاز شده باشد، اما این هم انجام نشده است.

سالانه یک فاز پارس جنوبی از دست می‌رود

کارشناسان قبلا هشدار داده بودند که از سال ۱۴۰۷، سالانه معادل یک فاز استاندارد پارس جنوبی را از دست خواهیم داد. چهار سال بعد، این رقم به یک‌ونیم فاز، یعنی ۴۲ میلیون مترمکعب در روز، معادل گاز نیمی از استان تهران، می‌رسد.

ناترازی گاز با احتساب آسیب‌های جنگی، در حال حاضر حدود ۵۰۰ میلیون مترمکعب در روز است، اما کارشناسان هشدار داده‌اند که اگر اقدامی نشود، ظرف ده سال این کمبود به اندازه کل تولید پارس جنوبی خواهد رسید.

فشارافزایی یک پروژه ۶۰ ماهه است. اگر امروز آغاز شود، نخستین بهره‌برداری پنج سال دیگر خواهد بود. اما هنوز شروع نشده است. هر روز تأخیر، آن پنج سال را به شش، هفت یا هشت سال تبدیل می‌کند.

افت فشار هاب‌های دوم و سوم نزدیک است

افت فشار در هاب اول آغاز شده و پیش‌بینی می‌شود هاب‌های دوم و سوم، در خط مرزی با طرف مقابل میدان، ظرف سه تا چهار سال آینده به همین وضعیت دچار شوند.

در همین روزهایی که ایران منتظر مصوبه شورای اقتصاد است، قطر در میدان مشترک، نخستین سکوی فشارافزایی خود را در خط مرزی نصب و راه‌اندازی می‌کند. سال آینده نیز سکوی دوم را راه‌اندازی خواهد کرد.

حداقل سه هاب مرزی از هفت هاب پروژه باید فوری و بدون انتظار برای رفع تمام موانع بوروکراتیک آغاز شوند. اجازه دادن به ادامه افت تولید، در شرایطی که پروژه آماده و پیمانکاران در صف ایستاده‌اند، توجیهی ندارد.