بازی آقای مدیرعامل با آمار و ارقام؛ ظرفیت واقعی پتروشیمی ایران چند است؟

به گزارش «انرژی پرس»، حسن عباس زاده، مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی، با نمایش ظرفیت ۱۰۰ میلون تنی پتروشیمی ایران تلاش دارد ضعف خود را در حل بحران خوراک و زنجیره ارزش این صنعت پنهان کند.

صنعت پتروشیمی ایران باز هم در حال جشن گرفتن است؛ ۱۰۰ میلیون تن ظرفیت اعلام شده، با وعده‌هایی که رنگ و بوی واقعی ندارند.

اما کافی است به کارنامه واقعی نگاه کنیم؛ بسیاری از پتروشیمی‌ها کشور پنج ماه در سال تعطیل‌اند، در فصول سرد به دلیل کمبود خوراک گاز، پتروشیمی‌های متانول و اوره‌ساز نمی‌توانند تولیدی داشته باشند و سایر پتروشیمی‌های دیگر هم وضع بهتری ندارند.

چطور ممکن است ظرفیت واقعی ما به ۱۰۰ میلیون تن برسد، در حالی که سابیک عربستان با همه عظمتش تنها ۷۰ میلیون تن تولید دارد؟ پاسخ روشن است؛ چندبار شمارش زنجیره، ترکیب ظرفیت‌ها و ظاهرسازی‌های آماری، عدد بزرگ را به رخ می‌کشد؛ نه تولید واقعی.

ارزان فروشی محصولات پتروشیمی

میانگین قیمت محصولات پتروشیمی ایران حدود ۴۰۰ دلار است، در حالی که عربستان به ۸۰۰ دلار و آلمان تا ۲۸۰۰ دلار می‌فروشد. متانول ما با ۲۰۰ دلار به چین می‌رود، چین آن را به MTO و MTP تبدیل و با ۱۲۰۰ دلار می‌فروشد. سود واقعی به خارجی‌ها می‌رود و ما فقط روی کاغذ به درآمد می‌بالیم؛ درآمدی که به‌واسطه افزایش دلار ظاهر شده، نه تولید واقعی.

زنجیره ارزش پتروشیمی ایران در هم گسسته است. واحدهای پایین‌دستی PET و PVC یا نیمه‌تعطیل‌اند یا با کمبود خوراک مواجه‌اند، واحدهای بالادستی آروماتیک درست کار نمی‌کنند و حلقه‌های تولید به هم نمی‌رسند. حسن عباس‌زاده و مدیران فعلی به جای حل مشکل خوراک و بهره‌وری، به تفاهم‌نامه‌ها و افتتاح‌های نمایشی دل بسته‌اند.

این حالی است که سابیک و عربستان با زنجیره‌های یکپارچه و برنامه‌ریزی بلندمدت، نفت و محصولات میانی را به ارزش واقعی تبدیل می‌کنند و بازار را قبضه کرده‌اند. ما اما با اعلام ظرفیت‌های خیالی و افزایش درآمدهای ارزی، بازی خطرناک با آمار و امید مردم می‌کنیم.

این صنعت اگر راهبرد واقعی پیدا نکند، نه تنها به مازاد تولید نمی‌رسد، بلکه زنجیره ارزشش روزبه‌روز تحلیل خواهد رفت و تنها چیزی که به جا می‌ماند، اعداد بزرگ روی کاغذ و دلارهای کاغذی است.

لطفا دیگر این جشن‌های نمایشی را برگزار نکنید! قبل از هر شیرینی و عکس یادگاری، یک نگاه واقعی به کارنامه پتروشیمی‌ها، بهره‌وری واقعی و وضعیت خوراک گازی بیندازید. این جشن‌ها نه دستاوردند و نه موفقیت؛ فقط پوششی برای ناکارآمدی آشکار و هدررفت میلیاردها دلار منابع ملی هستند.