از روزهای طلایی شریف موسوی تا کارنامه مبهم امین امرایی در مارون +اینفوگرافیک

به گزارش اختصاصی انرژی پرس، بررسی کارنامه یک دهه سودسازی پتروشیمی مارون از ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۴ نشان می‌دهد، شرکتی که روزگاری با مدیریت رحیم شریف موسوی سود خالص ۷۷۲ میلیون دلاری می‌ساخت، در سال‌های اخیر فاصله زیادی با آن دوران گرفته است. طبق آمار دوره مدیریت امین امرایی ضعیف‌ترین کارنامه سودسازی مارون را به ثبت رسانده است.

کارنامه سودسازی ۱۰ ساله پتروشیمی مارون

در سال ۱۳۹۴ پتروشیمی مارون با مدیریت رحیم شریف موسوی توانست با فروش یک میلیون و ۷۷۵ هزار تن سود خالص ۷۷۲ میلیون دلاری ثبت کند. میانگین نرخ دلار رسمی در این سال دو هزار و ۸۵۲ تومان بود. در سال ۱۳۹۵ با افت حجم فروش به یک میلیون و ۶۶۹ هزار تن سود خالص نیز به ۶۳۷ میلیون دلار رسید؛ میانگین نرخ دلار در این سال سه هزار و ۲۰۲ تومان محاسبه شده است.

سال ۱۳۹۶ نقطه تثبیت مارون بود؛ تناژ فروش شرکت به یک میلیون و ۷۸۳ هزار تن رسید و سود خالص به ۷۴۷ میلیون دلار افزایش یافت. میانگین نرخ دلار رسمی در این سال سه هزار و ۳۰۰ تومان بود. در اواسط این سال مدیریت پتروشیمی مارون به عبدالمجید محمدی رسید و رشد حجم فروش و افزایش نرخ فروش محصولات نقش مهمی در حفظ سودسازی شرکت داشت.

تغییر نرخ رسمی دلار به نیمایی

از سال ۱۳۹۷ با تغییر مبنای نرخ ارز و حرکت به سمت نرخ نیمایی محاسبات شرکت با تغییرات جدی همراه شد. مارون در این سال با مدیریت عبدالمجید محمدی یک میلیون و ۷۱۸ هزار تن فروش داشت و سود خالص آن به ۴۳۰ میلیون دلار افت کرد. میانگین نرخ دلار رسمی در سال ۱۳۹۷ به هشت هزار و ۶۱۱ تومان رسید.

در سال ۱۳۹۸ حجم فروش با رشد به یک میلیون و ۷۶۶ هزار تن رسید و سود خالص دلاری نیز با بهبود نسبت به سال قبل به ۴۵۶ میلیون دلار افزایش یافت. میانگین نرخ دلار در این سال ۱۱ هزار و ۲۱۸ تومان بود.

در سال ۱۳۹۹ با ادامه مدیریت عبدالمجید محمدی حجم فروش مارون به یک میلیون و ۷۱۸ هزار تن کاهش یافت. با این حال کنترل بهای تمام شده و سایر هزینه‌ها مانع از افت سود شد و سود خالص شرکت به ۵۶۱ میلیون دلار رسید. میانگین نرخ دلار در این سال ۲۰ هزار و ۷۳۴ تومان بود.

سال ۱۴۰۰ آخرین سال سودسازی رویایی مارون بود. شرکت با وجود اینکه رشد محسوسی در حجم فروش نداشت و تناژ فروش تقریبا در سطح سال ۱۳۹۹ باقی ماند توانست سود خالص ۶۱۴ میلیون دلاری ثبت کند. جهش قیمت جهانی محصولات مارون یکی از عوامل اصلی این رشد بود. میانگین نرخ دلار در سال ۱۴۰۰ نیز ۲۳ هزار و ۵۶ تومان بود.

نقطه شکست سودسازی مارون

نقطه شکست سودسازی پتروشیمی مارون در سال ۱۴۰۱ رقم خورد. در این سال امین امرایی مدیریت شرکت را بر عهده گرفت. با وجود افزایش حجم فروش به یک میلیون و ۷۶۱ هزار تن افت نسبی قیمت‌های جهانی و افزایش هزینه‌های تولید از جمله نرخ خوراک گاز مسیر سودسازی شرکت را تغییر داد.

سود خالص مارون در سال ۱۴۰۱ به ۴۰۳ میلیون دلار کاهش یافت. بهای تمام شده شرکت نیز به بیش از ۹۱۱ میلیون دلار رسید و فشار قابل توجهی بر حاشیه سود وارد کرد. میانگین نرخ دلار در این سال ۲۷ هزار و ۴۵ تومان بود.

سقوط آزاد سودسازی پتروشیمی مارون

در سال ۱۴۰۲ مارون یکی از ضعیف‌ترین عملکردهای خود را ثبت کرد. حجم فروش به یک میلیون و ۶۲۰ هزار تن کاهش یافت و سود خالص به تنها ۱۴۶ میلیون دلار سقوط کرد؛ در حالی که میانگین نرخ دلار در این سال به ۳۸ هزار و ۲۵۴ تومان رسیده بود. در همین سال پتروشیمی مارون با حادثه آتش‌سوزی مواجه شد و برای مدتی تولید شرکت متوقف شد.

در سال ۱۴۰۳ تولید و فروش مارون بهبود یافت و حجم فروش به یک میلیون و ۸۶۵ هزار تن رسید. سود خالص نیز به ۲۷۹ میلیون دلار افزایش پیدا کرد. میانگین نرخ دلار در این سال ۵۱ هزار و ۲۱ تومان بود.

در سال ۱۴۰۴ با وجود رشد تولید و رکوردشکنی در فروش با ثبت رقم دو میلیون و ۵۰ هزار تن سود خالص مارون نه تنها جهش نکرد بلکه با افتی اندک به ۲۷۴ میلیون دلار رسید. میانگین نرخ دلار در این سال به ۸۲ هزار و ۹۸۴ تومان افزایش یافت. افزایش شدید ۹۷ درصدی هزینه‌های مالی یکی از مهم‌ترین عوامل فشار بر سود خالص شرکت بود.

این روند نشان می‌دهد مارون در فاصله سال‌های ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۴ با وجود رشد چند برابری نرخ دلار نتوانسته جایگاه گذشته خود در سودسازی دلاری را حفظ کند؛ موضوعی که اهمیت بررسی بهای تمام شده پروژه‌های توسعه‌ای و عملکرد مدیریتی شرکت را بیش از گذشته پررنگ کرده است.

در نهایت انتظار می‌رود شرکت پتروشیمی مارون درباره محل هزینه‌کرد منابعی که همزمان با افت سودسازی صرف پروژه‌های توسعه‌ای شده است توضیحات شفاف‌تری ارائه کند. از سوی دیگر به نظر می‌رسد سرپرست وزارت دفاع نیز باید با ورود جدی‌ به این موضوع از حقوق سهامداران دفاع کرده و درباره سرنوشت سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده و پروژه‌های ناتمام پاسخ روشنی مطالبه کند.